Derin’den Gelen

Derin’im, biricik kızım.

Bugün 2. doğumgünün. Nasıl sevinçli ve kıvançlıysam, bir o kadar da buruk ve durgunum.

Henüz ikincisi ama babanla yan yana giremediğin bir doğum günün bile oldu. Birlikte doğumgününü, o en mutlu anı annen ve seninle yeniden hatırlamak, yine seni kucağıma almayı çpk isterdim. Ama bu sefer olmadı. Çok üzgünüm, çok da özür dilerim.

Umarım sağlık ve keyifle dolu daha nice doğumgünlerini beraberce kutlarız. Gülüşünü ve derinden gelen sıcaklığını hep en derinlerimde hissederim.

Canım kızım, iyi ki doğdun, iyi ki bizlesin.

Bak aşağıda sana iyi dileklerini sunan herkesi sıraladım. Onları da unutma!

SemiSaaaaan,

Cok tesekkur ederim guzel dileklerin icin. Nice uzun yillari beraber gecirmek, o zilli kizinin buyudugunu guldugunu hep beraber gormek dilegiyle…
 
O zilli Derin Hanimefendi’nin dogumgununu de en icten dileklerimle kutlarim. Henuz gorup kucagima bastirmak kismet olmadi ama olsun, o da olacak insallah diyoruz…
 
Hepinizi sevgiyle kucakliyorum 🙂
Su gavunu kutlu dogum haftasi halasi

Derin’le Bir Dakika

Derin’le bir dakika, mutlandırıyor beni
Bir gülücük siliyor Derin, yılların dertlerini
Derin’le bir dakika, umutlandırıyor beni
Bir öpücük siliyor canım, yılların dertlerini

Hasret tükenmez gibi, ayrıyken bir dakika
Sevmek bir ömür sürer, gülüşmek bir dakika
Keyif tükenmez gibi, beraber bir dakika
Gülmek bir ömre bedel, keyifle bir dakika

Derin’le buluşmamız, o an tarihe geçti
Gözlerim gözlerini canım, bir dakikada içti
Kavuşmamızdan beri, bir koca yıl geçti
Gözlerim gözlerini Derin, tam bir yıldır içti.

Annemle İlk Anneler Günü

Yer: Tokyo – Tarih: 13 Mayıs 2012

Bugün, yorulduğumda bana kucak olan, keyfim yokken keyif veren, canım sıkıldı mı arkadaşım olan, sevgiye ihtiyacım olduğunda sevgilim olan, karnım acıktığında tatlım olan, gece yarısı uykumdan uyandığımda hep yanımda olan, düşmemem için yastık olan, beni fedakarlıkla büyüten annemin günü.

Onun yaptıklarının yanında benim tek diyebildiğim bir kuru kelime, anne!

İyi ki varsın, anne!

Hadi Ben Kreşe Gidiyorum

Yer: Tokyo, Tarih: 2 Mart 2012

Bugünlerde hayatımdaki değişimlere ben bile ayak uyduramaz oldum. Sıradaki büyük gelişme kreş! Bugünden itibaren, annemle babamın işe gittiği saatlerde kreşe gideceğim. Kreş aramakla geçen yaklaşık 2 ay sonrasında süper tatlı bir kreş bulduk. Adı PoPoLa… İnsanın aklına kazınan acayip de bir şarkısı var, babam sıyırdı misal bozuk plak gibi çevir çevir aynı tıngırtı. Resmen gına geldi! Hayır sözlerini anlayıp, doğru dürüst söylese neyse. Popora, popora gerisi yok. Minik Kurbağa’dan sonra ikinci işkence bana… Neyse yakında ben sözlerini öğretirim artık.

Kreşim evle aynı binada bir kere. Evden çıkar çıkmaz karşımızda. Öğretmenlerim de çok şekerler. Kendi yaşıtlarım henüz yok ama. Hep benden büyük abiler, ablalar var. Şimdilik bir tek öğretmenlerimle zaman geçirebiliyorum. Ama keyifli geçtiğini söyleyebilirim ilk günlerin… Yaşıtım arkadaşlarım da geldikçe daha da eğlenceli olacağı kesin. Beklemedeyiz!