Bastım, Bastım, Bir Ayıma Bastım!

Tarih: 13 Eylül 2011, Yer: Yine Hamamatsu

Millet, 1 ay oldu şu koşuşturmacalı dünyaya ayak basalı…Ya aslında daha iki gün var ama erkenciyim yine… Huyum çıksın!

Gelelim bu bir ayın değerlendirmesine… Hemen giriyorum konuya! İçeride herşey güllük gülistanlıktı… Ne yalan söyleyeyim! İstesem de istemesem de her şey hazırdı… Bir kere yediğim önümde, yemediğim arkamdaydı. Yemek peşinde koşmak gerekmiyordu, inanılmaz bir şekilde hiç acıkmıyordum… Ağlamaya, yırtınıp dert anlatmaya gerek yoktu… Ama dışarı çıktığımdan beri saat başı yemek aranır hale geldim. En çok gece uyurken uyuz oluyorum… Ya neden gecenin 2’sinde 4’ünde acıkır kı bir insan…? Düşünüyorum, düşünüyorum, işin içinden çıkamıyorum…

Sonra dışarısı çok sıcak, rüzgar esiyor evin içinde ama o üst baş zorla giydirdikleri şeyler de bir sıcak tutuyor ki, afakanlar basıyor. Hayır çıkartabilsem çıkarırım ama elde eldivenler falan olunca parmaklarımı özgürce hareket ettiremiyorum ki…

Ha tabii bir de tuvalet konumuz var… Yine içeride oh fıstık gibiydi hayat, ye – boşalt, ye – boşalt kolaydı ya… Dışarıda tuhaf bir his bu çıkanlar… Hemen kurtulmak istiyorum illet ediyor o acayip his…

Bir de banyo olayına hasta oluyorum, mis gibi ılık suya giriyoruz aynı içerisi gibi keyifli, rahat… Aradan 5 dakika geçiyor, geçmiyor hooop hadi bakalım dışarı! Ya bir rahat bırakın, biraz oynayayım! Yok olmazmış, hasta olurmuşum uzun süre suda kalır, üşütürsem! Ne demek şimdi bu? Hasta olmak ne demek? Ben hasta olmam ki, hem hastalık denilen şey ne? Korkıutmayın beni böyle bilmediğim şeylerle.

Bu arada eklemeden geçeniyciim, babamın beni çağırma şekillerine bir standart getirmesi şart, içerdeyken Minik Kurbağa’ydık, sıpaydık falan, dışarı çıkınca prenses olduk, tam buldu doğru hitabı derken şimdi de aslan çıktı… Neymiş aslanmışım, aman da aman, ay falan filan… Şunun şurasında dışarı çıkalı 1 ay oldu, olmadı ama dışarısı için kararım kesin! Bu dışarısı tuhaf bir yer… Bir ayda benim bildiğim orası senin, burası benim gezip, ortalıkta cirit atacaktık ama biz daha eni konu zır zır ağlamaktan başka bir şey yapamıyoruz! Bu nasıl aslanlık anlamadım yani!

Eh kendimize hedef koyalım o zaman, 2. ayım dolsun fıldır fıldır dolanıyor olacağım, haberiniz olsun… Annemle, babam ortalıkta fink atmama yardım etmezlerse babaanneme söylerim o bana öğretir… Zaten kaldı 1 hafta…

Advertisements

最初にしてビッグニュース!

日付:2010/12/31 場所:アンカラ(トルコ) Türkçe için buraya!

もしかして、ママに私がいることをお知らせするテストにパスしちゃったかも!

ママちゃんパパちゃんも驚いちゃって、何をするべきか分からなくなっちゃったから、結婚することを決めちゃったんだって~。

それって、ちょっと順番が間違っているんじゃないかな(笑)?

実は言うと、二人ともまだ私がいることをはっきり分かろうとしていなくて、めちゃイラっときたんだよね~。何だか、先生っていう人にも検査をしてもらうようにするって言ってる、ママちゃんめ!でも、そのときに最初の写真を撮られちゃうって聞いちゃった!

私すごくドキドキしてるっ!外の世界のみんな、この音を聞いて!!

私の最初の姿を写真にとってもらって、私がいることを証明するよ!